به‌گزارش ايرنا، سعيد فرودسي مدير طرح‌هاي توسعه گروه انرژي، محيط زيست و مديريت سوانح برنامه عمران ملل متحد با استناد به‌گزارش توسعه انساني ‪ ۲۰۰۷ -  ۲۰۰۸ سازمان ملل متحد روز يكشنبه در نشست خبري گفت: «براساس آمار چين، روسيه، هند، ژاپن، آلمان، كانادا، انگليس، كره جنوبي، ايتاليا، مكزيك و آفريقاي جنوبي رتبه دوم تا دوازدهم منتشركننده گاز دي اكسيدكربن را دارند.»

در اين گزارش تاكيد شده است كه فقراي جهان ضمن اينكه از خود ردپاي كمرنگي از كربن روي زمين باقي مي‌گذارند، متحمل حداكثر فشار ناشي از مديريت ناپايدار وابستگي اكولوژيكي مي‌شوند.

براساس اين گزارش تاكنون در كشورهاي ثروتمند مقابله با تغيير آب و هوا عملا يك موضوع تنظيم ترموستات بوده كه با تابستان‌هاي طولاني‌تر و داغ‌تر سروكار داشته‌اند يا جابه‌جايي فصلي مشاهده كرده‌اند.

شهرهايي نظير لندن و لس‌آنجلس ممكن است با خطر سيل مواجه باشند، ولي ساكنين آنها توسط يك سيستم دفاعي پيچيده محافظت مي‌شوند.

در مقابل، هنگامي كه ‌گرمايش جهاني، الگوهاي آب وهوايي را در شاخ آفريقا تغيير مي‌دهد، به اين معني است كه فرآورده‌هاي كشاورزي توليد نمي‌شوند و مردم گرسنگي مي‌كشند.

مدير طرح‌هاي توسعه گروه انرژي، محيط زيست و مديريت سوانح برنامه عمران ملل متحد بابيان اينكه براساس گزارش توسعه انساني، كشورها داراي سهم بسيار متفاوت در گازهاي گلخانه‌اي به جو هستند، افزود: «كشورهاي ثروتمند با ‪۱۵ درصد جمعيت جهان، تقريبا نصف دي اكسيد كربن را منتشر مي‌كنند.»

وي به استناد گزارش توسعه انساني امسال سازمان ملل گفت: «با استفاده از فرضيات محتمل برآورد مي‌كنيم براي اجتناب از تغيير آب و هواي خطرناك، كشورهاي ثروتمند بايد حداقل ۸۰ درصد انتشار گازها را كاهش دهند كه ‪۳۰ درصد آن بايد تا سال‪ ۲۰۲۰ انجام شود.»

در گزارش سازمان ملل متحد پيش بيني شده است انتشار گازهاي كشورهاي درحال توسعه در سال ‪۲۰۳۰ ميلادي به اوج برسد و تا سال‪ ۲۰۵۰ ميلادي به مقدار ‪ ۲۰درصد كاهش يابد. [آينده ترسناك زمين]

فردوسي تاكيد كرد در گزارش توسعه انساني امسال سازمان ملل متحد آمده، هدفي كه براي تثبيت گازهاي گلخانه‌اي قرارداده‌ايم، سخت ولي قابل تحمل است.

بر اساس اين گزارش، هيچ كشوري به تنهاي نمي‌تواند برنده نبرد با تغيير آب‌وهوا باشد. اقدام دسته‌جمعي يك انتخاب نيست بلكه يك اجبار است.

مدير طرح‌هاي توسعه گروه انرژي، محيط زيست و مديريت سوانح برنامه عمران ملل متحد، گفت: «در اين گزارش آمده كه چالش تغيير آب و هوا مقياسي جهاني آن است. جو زمين براي گازهاي گلخانه‌اي تفاوتي ما بين كشورهاي منشاء آنها قايل نيست.»

تالاب امیرکلایه، از اولین تالاب های ثبت شده در کنوانسیون رامسر،  درآستانه نابودی قراردارد.

برهان ریاضی،  مدرس محیط‌زیست وکارشناس تالاب‌ها،  ضمن ابراز نگرانی از وضعیت بحرانی این زیست‌بوم ارزشمند به همشهری گفت: تالاب امیرکلایه به خاطر ویژگی های منحصر به فردش، 30 سال پیش به‌عنوان منطقه حفاظت شده انتخاب شد.

این تالاب که درشمال لاهیجان قرارگرفته از اولین تالاب هایی است که در کنوانسیون بین المللی رامسربه ثبت رسیده است اما  به دلیل بی توجهی اکنون نشانی از ویژگی های یک تالاب بین‌المللی را ندارد.

به گفته این استاد دانشگاه،  آنچه باعث تخریب این تالاب شده خاکریزهای متعددی است که با هدف زیر کشت بردن اراضی اطراف آن ایجاد شده است؛ به‌طوری که درحال حاضر تقریبا تمامی اراضی اطراف آن زیر کشت برنج رفته است.

شالیزارهایی که همچنان به‌طور خزنده بر سطح آنها افزوده می شود. این در حالی است که پساب این شالیزارها به تالاب می ریزد وباعث سرعت رشد گیاهان آبزی وجلبک‌ها
می شود، روندی که پیامد آن مرگ زودرس این زیست‌بوم بی نظیر است.

ریاضی با اشاره به تنوع زیستی وگیاهی با ارزش امیرکلایه خاطر نشان می سازد: این تالاب رویشگاه گونه های خاصی ازجمله نوعی گیاه زینتی (Ranunculus lingua) از تیره آلاله است که امروز به دلیل تخریب های گسترده مجالی برای رشد وبالندگی آن وجود ندارد در عوض 4 الی 5 گونه گیاهی سراسراراضی تالاب را پوشانده و درواقع این زیست‌بوم را به سمت تک گونه ای شدن سوق می دهد.

اگر ما انسانهاي امروزي، اين همه با طبيعت بيگانه نبوديم، با نگاهي ساده به دور و برمان به آساني متوجه اشتباه و کوتاهي خود مي­شديم و مي­ديديم که چگونه بعضي از اطرافيان ما خاک عزيز را با زباله­هاي غيرقابل جذب آلوده کرده و پلاستيک اين محصول نه چندان مشروع صنعت را همنشين اجباري طبيعت مي­نمايند و به صورتي که اثرات ناخوشايند آن تا صدها سال باقي مانده از تأثيرات مفيد خاک مي­کاهد و همچنين آب اين پاک­ترين عنصر حيات بخش را با رها کردن پساب کارخانه­ها و فضولات مختلف، به مواد غيربهداشتي و فلزات سنگين و بيماريزا آلوده کرده و آن را غير قابل مصرف مي­نمايند.

مي­گويند روزي ابوسعيد ابوالخير به همراه اطرافيان از کنار زميني عبور مي­کرد که در آن فاضلاب ريخته بودند. اطرافيان ابراز ناراحتي کرده با دست بيني خود را پوشاندند. اما ابوسعيد به آنها گفت: اين بوي بد پيامي دارد و به ما مي­گويد که ما از خوشبوترين ميوه­ها و بهترين غذاها بوديم و تنها يک روز با شما انسان­ها به سر برديم و توسط شما به اين صورت درآمديم!

با نگاه به محيط اطرافمان متوجه مي­شويم که چگونه بشر با دست خود گور خويش را مي­کند و محيط زيستش را به نابودي مي­کشاند و براي آيندگان خود چيز چندان قابل توجهي باقي نمي­گذارد. ديگران کاشتند و ما خورديم ولي آيا ما هم چيزي مي­کاريم که ديگران بخورند؟

طبق آمار منتشره در کتابهاي جمعيت شناسي، با پيشرفت و توسعه صنايع و برخورداري از تکنولوژي نوين که ظاهراً لازمه زندگي بشر امروزي است، متأسفانه در هر دقيقه 22 هکتار جنگل از بين مي­رود و حدود 12 هکتار زمين به زمين غير قابل کشت تبديل مي­گردد و روند بي­رويه اين جريان، صدمات غيرقابل جبران به کره زمين وارد مي­آورد.

با رها شدن انواع آلاينده­هاي مضر مانند آلاينده­هاي صوتي و حرارتي و شيميايي و آلوده شدن آبها و زمين­هاي کشاورزي توسط پساب کارخانجات و فلزات سنگين محيط زيست آلوده ميشود و با افزايش درجه حرارت کره زمين و ايجاد پديده گلخانه­اي، لايه اوزن شکاف برداشته و تشعشعات مضر خورشيد سرطان­هاي پوست را ايجاد مي­کند و اين جريان چون حلقه معيوبي ادامه مي­يابد.

امروزه با پيشرفت تکنولوژي و توسعه صنايع و افزايش جمعيت به تدريج 60 درصد مردم جهان دچار اختلاف در تغذيه بوده و طبق برآورد سازمان بهداشت جهاني، در سال 1995 ، حدود 31 درصد مردم جهان از آب سالم و بهداشتي محروم هستند.

اگر از اين آمار و ارقام که گزارش آن کار محققان است بگذريم و شخصاً نيز نگاهي به محيط اطرافمان بياندازيم مي­توانيم فاجعه را لمس کنيم . کافي است براي گردش به بيرون شهر رفته يا مسافرت نماييم و ببينيم که چگونه شهروندان با بي­توجهي خود از بين آب و خاک مي­شوند. اکي که سر چشمه حيات است و به همراهي آب پاک، نه تنها، غذاي ما را تامين کيفيت کند و از هر دانه گندمي که به او مي­سپاريم با کمال سخاوت ، صد دانه به ما پس مي­دهد بلکه چون خالق کائنات ستّارالعيوب نيز هست و جسم بي­جان ما را که حتي عزيزانمان حاضر نيستند براي چند روزي در کنار  خود دارند به همراه موجودات بدون استفاده ديگر در خود پنهان کرده، به جايش گياه سبز و ميوه­هاي شيرين و خوشبو و در گوهر و گاز و نفت و عناصر مفيد ديگر را تحويل مي­دهد. به نظر مي­آيد که اين فراموش­کاري و بي­اعتنايي به طبيعت و همچنين سود جويي و به همراه آن خرابکاري نوع بشر همراه با بعضي از انسان­هاي معمولي است و همين نکته است که ايشان را از عرفا و بزرگان و افراد وارسته که نسبت به طبيعت شناخت داشته و خود را آهنگ کل هستي همراه نموده و سعي کرده­اند که به طريقي با ذات احديت پيوند و نزديکي برقرار نمايند مجزا مي­نمايد. به عبارت ديگر بشر معمولي که تابع سودجويي و هواي نفس خويشتن است از محيط اطراف خود آگاهانه عبور نمي­کند و در نتيجه خود را از خداوند دور مي­کند.

اگر از ما سؤال شود که تا چه اندازه در حفظ امانتي که دوستي به دستمان سپرده کوشا هستيم، اکثر قريب به اتفاق جواب مي­دهيم که ما حداکثر سعي خود را در حفظ اين امانت خواهيم کرد.

پس چرا در حفظ امانتي که حضرت دوست به دستمان سپرده کوشا نيستيم؟

کافي است نگاهي به اطرافمان بياندازيم تا متوجه اين موضوع شويم. کاش همان­گونه که انديشيدن ما در دوران ايران باستان در آئيني که به آئين آفر موسوم بود، در طي مراسمي که به منظور کاشت و داشت در شهريور و مهر يعني فصل برداشت محصول اجرا مي­کردند در آن خداوندگار عالم را به خاطر نعمت­هايي که در اختيار دهقان قرار داده شکر مي­کردند، ما نيز به نوبه خود شکرگذار درگاهش بوديم و با عملکرد صحيح خود اين موضوع را عملاً به اثبات مي­رسانديم.

در عصر حاضر نيز، هنرمندان ما در کسوت دهقانان، اين آئين را به گونه­اي نمادين اجرا مي­کنند تا اين مهم را بار ديگر به مردم يادآوري نمايند.

حرکات موزون اين هنرمندان، کار در مزرعه گندم را به خاطر مي­آورد. آنها ضمن اجراي اين رقص زيبا، دست بر بال پيراهن خود برده، بازوان توانمند خويش را به نشانه پاشيدن بذر، به سمت زمين مي برند و سپس رويش گياه را بر آن نشان مي­دهند. ايشان با هر ضربه پا که به زمين مي­کوبند، خواهش­هاي نفساني را زير پا گذاشته، غيرت و هميت خود را به تماشاگر القا مي­کنند. دستان خود را به سوي آسمان برده و آفريدگاري را که عناصر چهارگانه را بي منت در اختيار دهقان قرارداده، شکر مي­کنند.

«آب، خاک، باد، آتش»

تا شايد ما نيز با ديدن اين آئين آموزنده به خود آمده، بيشتر به مواهب خدادادي ارج نهيم و چون کائنات، هر آن به تسبيح آفريدگار خود پرداخته و با استفاده صحيح از اين مواهب، شکر نعمتش به جا آوريم و با بي­خردي، اين همه خاک عزيز را خراب نکنيم و تا اين حد آب پاک را زايل ننماييم.

اما ما امروزه در کمال تأسف شاهد بي­توجهي و بي­احترامي به آب و خاک اين هداياي ارزنده الهي هستيم.

آخرين برگ سفرنامه باران اين است که زمين چرکين است؛ لطفاً به زمين فکر کنيد

و زمين اين مادر سخاوتمند پذيرنده را اجر نهيم،

زمين بد و خوب (برترين و بدترين) ما را مي­پذيرد و بهترين­ها را به بشر هديه مي­کند و باشد که آنچه را که زمين به ما مي­دهد و براي ادامه حيات ما ضروري است، پاس بداريم.

اطلاعیه

جهت عضویت در دفتر جمعیت زنان مبارز با آلودگی محیط زیست با شماره دفتر تماس بگیرید:

۸۴۲۲۴۹۴/۰۵۱۱

روزهای تماس:شنبه .یک شنبه.سه شنبه.چهارشنبه صبحها و دوشنبه عصر ۴تا ۷

روز جهانی زمین

۲/۲/۸۸ روز جهانی زمین گرامی باد

در حفظ سیاره خود کوشا باشیم...